ای آتش مرا دریاب مرا دریاب که در آتشی دائمی می سوزم صبرم به پایان رسیده دل پردردم دیگر طاقت ندارد با اشک به خود سکون می بخشم ولی دیدگانم نیز دیگر رمقی ندارد.خدایا به تو پناه می برم . مهر خود را آن چنان در دلم جایگزین کن که جایی دیگر برای عشق دیگران نماند سراپای وجودم را آن چنان مسخر اراده خود کن که به دیگری نیاندیشم.
+
نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 17:1 توسط مهدی
|
